(Conférence donnée à Paris lors de la réunion du 29 novembre 2012 de l’association Monastic)

Dans ces quelques minutes d’introduction qui me sont allouées, j’aimerais soumettre trois remarques à votre réflexion.

 Ma première remarque portera sur la dimension de nos communautés. La plupart de nos communautés ont un nombre de moines ou de moniales inférieur à celui d’il y a dix, vingt ou trente ans. Il faut tenir compte de ce fait ; mais je crois qu’en général nous nous laissons trop impressionner par cette diminution numérique. Une communauté de cinq, de dix ou de quinze membres peut être aussi vivante qu’une communauté de 40, 60 ou 100 personnes. Il est d’ailleurs intéressant de voir que saint Benoît, dans sa Règle, ne parle jamais du nombre de moines dans un monastère. Cela ne semble avoir aucun intérêt pour lui.

 Onze identiteit met Christus -  Een leven gemodelleerd naar de regel van Benedictus door dom Armand Veilleux ocso

 (Benedidijns Tijdschrift 2007/3, pp. 130-139)

 'Stel volstrekt niets boven Christus, die ons allen tesamen tot het eeuwig leven moge voeren.' Met deze mooie uitspraak eindigt hoofdstuk 72 van de Regel voor monniken. Daarmee legde Benedictus hoogstwaarschijnlijk de laatste hand aan zijn regel. Hoofdstuk 73, waarmee de regel in zijn huidige vorm eindigt, werd namelijk eerder geschreven. Dat hoofd­stuk volgde aanvankelijk als sluitstuk onmiddellijk na hoofd­stuk 66. Later voegde Benedictus de hoofdstukken 67 tot en met 72 toe.

 INFORMATION SUR LE DIALOGUE MONASTIQUE INTERRELIGIEUX

 Le Conseil de l’Abbé Général m’a demandé de donner aux Chapitres Généraux une brève information sur le Dialogue Monastique Interreligieux.

Je crois que vous êtes tous au courant qu’il existe un organisme des Ordres bénédictin et cisterciens, qui s’appelle le D.I.M. (en anglais M.I.D.), et qui a pour but de promouvoir au sein de nos communautés monastiques une prise de conscience de l’importance du dialogue entre le christianisme et les autres grandes traditions religieuses de l’humanité. Il n’est peut-être pas inutile de rappeler en quelques mots l’origine de cet organisme.

 NIEUWE VORMEN VOOR HET MONASTIEKE LEVEN ?

Armand VEILLEUX, ocso

Een aantal jaren geleden gaf ik in Sant’Anselmo in Rome lezingen over monastieke vorming. Op een bepaald ogenblik onderzocht ik wat de vroege monniken en de grote monastieke figuren van de Middeleeuwen daarover schreven of zeiden. Toen ontdekte ik dat in de vroege monastieke periode en in de Middeleeuwen bijna niet was geschreven over monastieke vorming. Toen besefte ik dat het idee dat we iemand zouden kunnen opleiden (een vorming geven) voor het monastieke leven een hypermodern idee is, iets dat vroege monniken zich nooit hadden kunnen voorstellen. Ze konden zich niet voorstellen dat je iemand tot een monastieke leven kon opleiden.